दुर्गे दुर्घट भारी तुजविण संसारीं ।।

अनाथनाथें अंबे करुणा विस्तारीं ।।

वारीं वारीं जन्ममरणातें वारीं ।।

हारीं पडलों आता संकट नीवारीं ।। १ ।।

जय देवी जय देवी महिषासुरमथिनी ।।

सुरवरईश्वरवरदे तारक संजीवनी ।। जय० ।। धृ० ।।

त्रिभुवनभुवनीं पहातां तुजऐसी नाहीं।

चारी श्रमले परंतु न बोलवे कांहीं ।।

साही विवाद करितां पडले प्रवाहीं ।।

ते तूं भक्तांलागीं पावसि लवलाही ।। जय० ।। २ ।।

प्रसन्नवदने प्रसन्न होसी निजदासा ।।

क्लेशांपासूनी सोडवी तोडीं भवपाशा ।।

अंबे तुजवाचून कोण पुरविल आशा ।।

नरहरि तल्लिन झाला पदपंकज लेशा ।। जय० ।। ३ ।।​